İnsanı kendine getiren , davranışlarını sorgulatan şiirleri, hikayeleri çok seviyorum. Onlardan birini Doğan Cüceloğlu'nun kitabında okudum ve çok beğendim. Sizlerle paylaşmak istiyorum.

ÇOCUĞUM'A
Sürekli meşguldüm o kadar sene,
Seninle doyasıya oynayamadım.
Sen beni çağırdın gel oyna diye,
Ben bir türlü zaman ayıramadım.
Giydirdim, doyurdum, seni kolladım,
Sadece bunları yeterli sandım,
Bana oyuncağını getirdiğinde,
Ben seni çoğu kez,başımdan savdım.
Yatağa yatırır seni okşardım
Sen uyur uyumaz hemen çıkardım.
Şimdi o günleri çok özlüyorum,
Keşke bir dakika fazla kalsaydım.
Hayat ne kadar kısa, yıllarr ne çabuk.
Ne zaman büyüdü bu küçük çocuk
Ona dokunmak için uzandığımda
Ellerim boş kalır, yüreğim buruk.
Artık ne resimler, ne de oyunlar,
Ne "iyi geceler" , ne sarılmalar,
Hepsi çok geride , ulaşmak zor,
Yaşanmadı sanki o güzel yıllar.
Artık hiç işim yok, yapayalnızım,
Günlerim çok uzun , üsteelik bomboş
Keşke isteklerini bir bir yapsaydım
Küçük arzuların şimdi çok şirin, çok hoş.
Alice CHASE
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder